του ΠΕΤΡΟΥ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ*Οι συνεχιζόμενες καταλήψεις κεντρικών πλατειών και οι καθημερινές διαδηλώσεις, υπό την επίδραση του ισπανικού κινήματος των «Αγανακτισμένων», έφεραν μια ανοιξιάτικη αύρα στο μουντό σκηνικό της κοινωνικής κατατονίας. Η ανατροπή είναι ακόμη μακριά, αλλά η ρωγμή άνοιξε, το παραπέτασμα της απελπισίας σχίστηκε και μπορούμε να δούμε απέναντι έναν ορίζοντα ελπίδας.
Πέμπτη 2 Ιουνίου 2011
Δευτέρα 30 Μαΐου 2011
Ο ριζοσπαστισμός και το κίνημα στις πλατείες στέλνουν μηνύματα παντού
Ο ριζοσπαστισμός και το κίνημα στις πλατείες στέλνουν μηνύματα παντού
Γραμμένο από Ρούντι Ρινάλντι Κυριακή, 29 Μάιος 2011 13:32
Του Ρούντι Ρινάλντι. Tα όσα καταπληκτικά έγιναν στις πλατείες όλης σχεδόν τις χώρας δείχνουν τη γέννηση ενός αυθεντικού μαζικού κινήματος με τα δικά του χαρακτηριστικά και προδιαγραφές που ξεφεύγουν από όσα γνωρίζαμε ή φανταζόμαστε μέχρι τώρα. Ζούμε αυτή τη γέννηση-εκδήλωση αναγκών και νέων χαρακτηριστικών ενός μαζικού κινήματος, με ιδιαίτερη πολιτικοποίηση και ειδική σύσταση.
Σε όσους είχαν αμφιβολίες για τη δυνατότητα λαϊκής απάντησης, για την καθήλωση της αγωνιστικότητας που υπήρχε την περασμένη χρονιά, η απάντηση ήρθε στις 25/5 με δύναμη και εκκωφαντικά. Δεκάδες χιλιάδες πολίτες, σε όλη τη χώρα, κατέγραψαν την ύπαρξή τους και τη διάθεση να αλλάξουν πολλά πράγματα.
Ψήφισμα της Λαϊκης Συνέλευσης της Πλατείας Συντάγματος
ΨΗΦΙΣΜΑ ΛΑΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ
ΠΛΑΤΕΙΑΣ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
Καλούμε την Κυριακή 29 – 05 – 2011 σε πανευρωπαϊκό ξεσηκωμό! Σε κοινό αγώνα των λαών της Ευρώπης και του κόσμου ενάντια στα κοινά προβλήματα.
Καλούμε τους εργαζόμενους, τα σωματεία, τα συνδικάτα, να προχωρήσουν σε γενική πολιτική απεργία ανεξάρτητα από τις συνδικαλιστικές τους ηγεσίες και να ενωθούμε μαζί.
Εδώ και πολύ καιρό παίρνονται αποφάσεις για εμάς χωρίς εμάς.
Είμαστε εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι, νεολαίοι, που έχουμε έρθει στο σύνταγμα για να παλέψουμε και να αγωνιστούμε για τις ζωές μας και το μέλλον μας.
Είμαστε εδώ γιατί γνωρίζουμε ότι οι λύσεις στα προβλήματά μας μπορούν να προέλθουν μόνο από εμάς.
Καλούμε όλους τους Αθηναίους, εργαζόμενους, ανέργους και νεολαία στο Σύνταγμα, και όλη την κοινωνία να γεμίσει τις πλατείες και να πάρει τη ζωή στα χέρια της.
Εκεί στις πλατείες θα συνδιαμορφώσουμε όλα τα μας τα αιτήματα και τις διεκδικήσεις μας.
Καλούμε όλους τους εργαζόμενους που θα απεργήσουν την επόμενη περίοδο να καταλήγουν και να παραμένουν στο Σύνταγμα.
Δεν θα φύγουμε από τις πλατείες, μέχρι να φύγουνε αυτοί που μας οδήγησαν εδώ: Κυβερνήσεις, Τρόικα, Τράπεζες, Μνημόνια και όλοι όσοι μας εκμεταλλεύονται. Τους διαμηνύουμε ότι τι χρέος δεν είναι δικό μας.
ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΡΑ!
ΙΣΟΤΗΤΑ - ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ – ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ!
Ο μόνος αγώνας που χάνεται είναι αυτός που δεν δόθηκε ποτέ!
Πέμπτη 26 Μαΐου 2011
Η ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΓΕΜΑΤΗ "ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΥΣ" ΑΡΙΣΤΕΡΟΥΣ
Η ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΓΕΜΑΤΗ «ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΥΣ» ΑΡΙΣΤΕΡΟΥΣ
Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ*
Χρειάστηκε να περάσει πάνω από ένας χρόνος μετά την μαζικότατη πορεία της 5ης Μαΐου του 2010 για να δούμε την ελληνική κοινωνία να βγαίνει από το καβούκι του φόβου που είχε κλειστεί και να στέλνει το μήνυμα «φτάνει, ως εδώ» σε κυβέρνηση και τρόικα.
Ένας χρόνος στον οποίο άλλαξαν πολλά, σχεδόν τα πάντα. Ένας χρόνος στον οποίο κατεδαφίστηκαν σαν τραπουλόχαρτα κατακτήσεις δεκαετιών, ένας χρόνος που ήταν αρκετός για να φέρει τους εργαζόμενους και τη νέα γενιά της χώρας πίσω στα επίπεδα του 1960.
Ένας χρόνος στον οποίο άλλαξαν πολλά, σχεδόν τα πάντα. Ένας χρόνος στον οποίο κατεδαφίστηκαν σαν τραπουλόχαρτα κατακτήσεις δεκαετιών, ένας χρόνος που ήταν αρκετός για να φέρει τους εργαζόμενους και τη νέα γενιά της χώρας πίσω στα επίπεδα του 1960.
Ένα χρόνο μετά, λοιπόν. Στο παρά πέντε πριν ολοκληρωθεί η πιο γρήγορη και βάναυση καπιταλιστική αναδιάρθρωση της μεταπολιτευτικής, τουλάχιστον, περιόδου, μία ανάσα πριν την οριστική υποθήκευση του παρόντος και του μέλλοντος των νέων ανθρώπων αυτής της χώρας με το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και την επιμήκυνση των βαρών ενός επαχθούς, άδικου και ταξικού χρέους, ο κόσμος αποφάσισε να βγει στους δρόμους, ή καλύτερα στις πλατείες.
Αυθόρμητα. Χωρίς τη διαμεσολάβηση ή την υποκίνηση της αριστεράς. Με σπίθα τη σπόντα των νεαρών Ισπανών προς τους έλληνες συνομηλίκους τους και με καταλύτη τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η φωτιά άναψε.
Έφταναν, λοιπόν, μια σειρά αγανακτισμένων πολιτών για να συμπαρασύρουν χιλιάδες αγανακτισμένους συμπολίτες τους σε συγκεντρώσεις και να θέσουν τις βάσεις δημιουργίας ενός νέου κινήματος.
Την ίδια ώρα, η αριστερά παραμένει κλεισμένη στο δικό της καβούκι, αγκομαχώντας ανάμεσα στα διαχωριστικά τείχη που υψώνουν οι οργανωμένες δυνάμεις της, που αδυνατούν να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων.
Αυθόρμητα. Χωρίς τη διαμεσολάβηση ή την υποκίνηση της αριστεράς. Με σπίθα τη σπόντα των νεαρών Ισπανών προς τους έλληνες συνομηλίκους τους και με καταλύτη τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η φωτιά άναψε.
Έφταναν, λοιπόν, μια σειρά αγανακτισμένων πολιτών για να συμπαρασύρουν χιλιάδες αγανακτισμένους συμπολίτες τους σε συγκεντρώσεις και να θέσουν τις βάσεις δημιουργίας ενός νέου κινήματος.
Την ίδια ώρα, η αριστερά παραμένει κλεισμένη στο δικό της καβούκι, αγκομαχώντας ανάμεσα στα διαχωριστικά τείχη που υψώνουν οι οργανωμένες δυνάμεις της, που αδυνατούν να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων.
Η ΟΛΙΚΗ ΤΗΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΡΧΙΣΕΙ ...
Η ΟΛΙΚΗ ΤΗΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΟΜMΑΤΙΣΜΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΡΧΙΣΕΙ..
ου ΚΩΣΤΑ ΗΣΥΧΟΥ *Πολλές φορές έχει ειπωθεί ότι «το τέλος του δικομματισμού έφτασε», ή ότι είμαστε στο τέλος της μεταπολίτευσης».
Εκτιμώ ότι το τέλος της διασπασμένης, πολύκατακερματισμένης αριστεράς επίσης φτάνει...
Εάν η αριστερά στο σύνολο της, δεν κολυμπήσει στα μεγάλα ποτάμια, που τώρα ορμητικά εμφανίζονται στις μεγάλες πλατείες και στους δρόμους, σεβόμενη τις ιδιαιτερότητες των ανθρώπων που τώρα τολμούν να αποκτήσουν τα πρώτα ψήγματα συλλογικής αυτοπεποίθησης, εναρμονισμένα με οργή, θυμό, αντιφάσεις και δυσκολίες, εάν δεν πάρουμε τα λάβαρα μας, όπως το απαιτούν (ίσως λανθασμένα) στις συγκεντρώσεις, αλλά πάρουμε τις ιδέες μας, την ενωτική μας δράση, το πείσμα μας, εάν δεν άλληλοτροφοδοτηθούμε με τον κόσμο που χρόνια τώρα επέλεξε την αυτοπεριθωριοποίησή του από το σημερινό πολιτικό-συνδικαλιστικό, κοινωνικό και διακομματικό κατεστημένο, από τον μηντιακό «εφιάλτη» τις εποχής μας, τότε θα είμαστε εκτός των μεγάλων κοινωνικών και πολιτικών γεγονότων, που δεν έχουν ντε και καλά τον «αυτόματο πιλότο» των προοδευτικών και ανατρεπτικών εξελίξεων προς τα αριστερά. Απλά θα παραιτηθούμε από την ιδεολογική, πολιτική και προγραμματική ζύμωση. Σε αυτά ακριβώς τα πεδία πρέπει να πρωτοστατήσουμε, έχοντας υπόψη ότι μιλάμε και μας μιλούν δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι, που καιρό τώρα έπαψαν να δρουν μέσα από το παραδοσιακό προοδευτικό οργανωμένο κίνημα, που όμως ακόμα κρατούν τα οράματα και προοδευτικές ιδέες τους .
Εκτιμώ ότι το τέλος της διασπασμένης, πολύκατακερματισμένης αριστεράς επίσης φτάνει...
Εάν η αριστερά στο σύνολο της, δεν κολυμπήσει στα μεγάλα ποτάμια, που τώρα ορμητικά εμφανίζονται στις μεγάλες πλατείες και στους δρόμους, σεβόμενη τις ιδιαιτερότητες των ανθρώπων που τώρα τολμούν να αποκτήσουν τα πρώτα ψήγματα συλλογικής αυτοπεποίθησης, εναρμονισμένα με οργή, θυμό, αντιφάσεις και δυσκολίες, εάν δεν πάρουμε τα λάβαρα μας, όπως το απαιτούν (ίσως λανθασμένα) στις συγκεντρώσεις, αλλά πάρουμε τις ιδέες μας, την ενωτική μας δράση, το πείσμα μας, εάν δεν άλληλοτροφοδοτηθούμε με τον κόσμο που χρόνια τώρα επέλεξε την αυτοπεριθωριοποίησή του από το σημερινό πολιτικό-συνδικαλιστικό, κοινωνικό και διακομματικό κατεστημένο, από τον μηντιακό «εφιάλτη» τις εποχής μας, τότε θα είμαστε εκτός των μεγάλων κοινωνικών και πολιτικών γεγονότων, που δεν έχουν ντε και καλά τον «αυτόματο πιλότο» των προοδευτικών και ανατρεπτικών εξελίξεων προς τα αριστερά. Απλά θα παραιτηθούμε από την ιδεολογική, πολιτική και προγραμματική ζύμωση. Σε αυτά ακριβώς τα πεδία πρέπει να πρωτοστατήσουμε, έχοντας υπόψη ότι μιλάμε και μας μιλούν δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι, που καιρό τώρα έπαψαν να δρουν μέσα από το παραδοσιακό προοδευτικό οργανωμένο κίνημα, που όμως ακόμα κρατούν τα οράματα και προοδευτικές ιδέες τους .
Δευτέρα 23 Μαΐου 2011
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΑΠΌ ΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΑΧΡΙΡ ΤΗΣ ΒΑΡΚΕΛΩΝΗΣ
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΑΧΡΙΡ ΤΗΣ ΒΑΡΚΕΛΩΝΗΣ
Των Esther Vivas* και Josep maria Antentas* στο ΖCommunications.org
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία γι’ αυτό. Ο άνεμος που έχει ηλεκτρίσει τον αραβικό κόσμο τους τελευταίους μήνες – το πνεύμα των επανειλημμένων διαμαρτυριών στην Ελλάδα ή των φοιτητικών αγώνων στη Βρετανία και την Ιταλία, οι κινητοποιήσεις εναντίον του Σαρκοζί στη Γαλλία – έφτασαν και στην Ισπανία.
Σάββατο 21 Μαΐου 2011
ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗΣ (ΜΟΝΟΝ;) ΤΡΕΛΑΣ!
ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗΣ (ΜΟΝΟΝ;) ΤΡΕΛΑΣ!
Του ΣΤΑΘΗ*Το θύμα της ιστορίας αυτής λέγεται Φώτης Δήμου, είναι 21 ετών, φοιτητής στα ΤΕΙ και τώρα, αίφνης, βρίσκεται κρατούμενος στον Κορυδαλλό, αντιμετωπίζοντας κατηγορίες για δύο κακουργήματα.
Το αμάρτημα του νεαρού σπουδαστή είναι ότι κατέβηκε στη διαδήλωση της περασμένης Τετάρτης.
Λογικόν - εργαζόμενος και ο ίδιος για να σπουδάζει, γόνος επίσης εργατικής οικογένειας, πήρε τους φίλους του και κατέβηκε στον δρόμο - δεν ήταν άλλωστε η πρώτη φορά.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)